Eerder in Stargate Atlantis.
Iemand controleerde wel mijn zusters computer.
Ik heb hun Trojan gekraakt en heb een adres.
Barrett en ik zijn onderweg.
Jij gaat met ons mee.
- Gaat het? - Twee mannen. Ze zijn ons gevolgd.
- McKay. - Ze hebben hem meegenomen.
- Dr. McKay. - Wie bent u?
Mijn naam is Henry Wallace.
Ze lijdt aan acute lymfatische leukemie.
Sharon is een week geleden geïnjecteerd met de eerste nanieten.
Zorg dat ze klaar zijn voor gebruik, en ik laat u vrij.
Daedalus, dit is Sheppard. We hebben een lift nodig.
Ik heb het gezien. Er werd nauwelijks gevochten.
Het gaat ook niet om vechten.
- Waarom heet het dan Blades of Glory? - Omdat het om schaatsijzers gaat.
En dat is een echte sport? Mannen en vrouwen die op het ijs dansen?
Jammer genoeg wel.
- Jouw planeet is vreemd. - Nogal ja.
Kolonel.
Ik kwam net naar je toe. Heb je even?
Ja, natuurlijk.
Er is bericht van Stargate Command.
Ik ben bang dat ik slecht nieuws heb.
Oké.
Je vader heeft gisteren een hartaanval gehad.
Het spijt me, John, hij is overleden.
69-jarige Patrick Sheppard sterft
Hé.
Ik hoorde wat er is gebeurd.
Ik vind het heel erg.
Dank je.
Gaat het?
Ja. Het gaat best.
Ik heb gevraagd of ik met je mee terug mocht,
maar het apparaat van de Ouden op M7G-677 werkt niet goed.
- Is dat niet de planeet met al die kinderen? - Ja.
Leuk voor je.
Ik zou er graag onderuit willen,
maar zonder het EM-veld, zijn ze een makkelijke prooi voor de Wraiths.
- Het is gewoon slechte timing. - Geeft niet.
- Als je wilt praten of... - Rodney,
het gaat best.
Oké.
- Waar ga jij naartoe? - Met jou mee.
Veel mensen.
Mijn vader had veel connecties.
- John. - Dave.
Ik wist niet zeker of je het zou halen. Goed je te zien.
Ik heb contact opgenomen met je commandant op Peterson,
maar die berichten schijnen je niet altijd te bereiken.
Ik ben gekomen zodra ik het hoorde.
Dit is Ronon. Ronon, dit is Dave, mijn broer.
- Prettig kennis te maken. - Aangenaam.
Werken jullie samen bij de luchtmacht?
Hij is een huurling.
Oké.
John, ik vind dat we moeten praten.
Ja.
Ik zie je straks.
- Dit is gratis, hè? - Ja, het is gratis.
Bedankt.
- Er is veel eten. - Ik hoef niets.
- Ben je in dit huis opgegroeid? - Onder andere.
- Het is mooi. - Ik kon niet wachten tot ik hier weg was.
Waarom?
Voor mijn vader was opstandigheid naar Stanford gaan in plaats van Harvard.
Laat maar. Hij was gewoon...
Hij had mijn hele leven al gepland toen ik 14 was.
En wat doen we nu?
Mensen gaan zitten, drinken, eten... Sommigen meer dan anderen.
Maar hoofdzakelijk praten ze.
Ze weten niet wat ze moeten zeggen, maar ze praten.
Je broer kan het anders aardig goed af.
Dat is wat hij doet.
Waarom heb je nooit iets over hem gezegd?
Dat ligt gecompliceerd.
Ik heb toch verteld dat ik een ex heb, hè?
- Ja, hoezo? - Daar komt ze aan.
Hoi, John.
Nancy.
Ik had je hier niet verwacht.
Ik vind het heel erg.
Nancy, Ronon. Ronon, Nancy.
Prettig kennis te maken.
- Hoe lang blijf je? - Alleen vandaag.
Ik moet morgen in Washington zijn, dus...
Homeland Security?
Ja, ik heb zojuist promotie gekregen. Ik ben nu directeur.
Gefeliciteerd.
Hoe... Hoe is het met Greg?
- Grant. - Grant.
Hij wilde komen, maar hij heeft een rechtszaak in Phoenix.
- Zo te horen gaat het goed met hem. - Ja, dat klopt.
Hij... Ja, het gaat goed met hem.
Je vader was altijd erg goed voor me.
Volgens hem
was met jou trouwen vast het beste dat ik ooit heb gedaan.
Oké.
Goed je weer eens te zien, John.
Zorg goed voor jezelf.
- Prettig kennis te maken. - O. Prettig kennis te maken.
- Luitenant-kolonel John Sheppard? - Ja.
Mijn naam is Ava Dixon. En u moet Ronon zijn.
- Ken ik u? - We hebben elkaar nooit ontmoet,
maar u kende de man voor wie ik werkte, Henry Wallace?
Zegt me niets.
Ik begrijp dat u de schijn moet ophouden,
maar ik heb geen tijd voor spelletjes.
Henry Wallace ontvoerde uw collega,
Dr. Rodney McKay,
voor een uiterst illegaal onderzoeksproject
- met buitenaardse technologie... - Wie bent u?
We moeten praten. Maar niet hier.
Breng haar naar de wagen. Pardon.
- John, ik vind dat we... - Er is iets tussen gekomen. Ik moet gaan.
- Het is vaders wake. - Dat weet ik, maar dit is werk.
Wat, topgeheim? Nationale veiligheid en zo?
Zoiets ja.
Dit is zo typisch.
Zeg gewoon wat je wilt zeggen.
Ik wil maar één ding weten.
Wat verwacht je hiervan?
Waar heb je het over?
Ga je het testament aanvechten?
Ik weet natuurlijk niet wat er in staat, maar dat kan ik wel raden.
Wil je daarover praten? Over geld?
Daarvoor ben je hier, toch?
Je bent lang weggeweest, John. Zo vreemd is het niet.
Je hoeft je nergens druk om te maken.
Hé.
Als ik je verkeerd inschat, is dat niet mijn schuld.
Jij bent weggegaan, weet je nog? Ik ben gebleven.
Ik zorgde voor onze vader, runde het bedrijf,
terwijl jij weet-ik-wat deed.
Ik ga ervan uit dat vader dat wilde.
Nee.
Nee, dat wilde hij niet, John.
Vader had spijt van wat er tussen jullie is gebeurd,
tot het einde toe.
Ik had eerder willen komen, maar u bent moeilijk te vinden.
Oké, we luisteren. Waar gaat dit over?
De laatste drie jaar heb ik gewerkt voor Stanton Research,
onderdeel van Devlin Medical Technologies.
Ik werd aangenomen
door 'n briljante wetenschapper, Dr. Richard Poole,
en we werkten samen aan een geheim project, "Archetype".
Wat voor project?
We experimenteerden met nanietprogrammering
en probeerden de complexiteit van hun interacties te vergroten.
Ik wist niets over
Dr. McKay en zijn zus op dat moment.
Ik wist alleen
dat we iets belangrijks hadden
dat voor een grote doorbraak zorgde.
Waar heeft u het over?
Nanieten injecteren in een mechanisch of biologisch systeem
om op moleculair niveau veranderingen aan te brengen
is iets anders dan die als bouwstenen gebruiken
om een onafhankelijk wezen te creëren.
Ik dacht niet dat ik het ooit mee zou maken.
Maar toen boekten we ineens enorme vooruitgang,
en voor ik het wist, was het daar.
Jullie bouwden 'n Replicator?
Die term klopt niet helemaal,
want zelfreplicatie is niet één van de hoofdinstructies, maar... Ja.
Daar hadden jullie geen toestemming voor.
Richard zei dat het gefinancierd werd.
En u geloofde hem.
Het klinkt misschien naïef, maar Richard was als een vader voor me.
Mijn ouders stierven toen ik heel jong was. Ik vertrouwde hem.
Maar op een dag kwam hij in paniek het lab binnen.
- Wat is er? - Er is een beveiligingslek.
We moeten alles afsluiten.
Ik begrijp het niet.
Ik heb geen tijd om het uit te leggen,
doe het gewoon.
Later ontdekte ik wat er echt aan de hand was.
De IOA onderzocht Devlin Medical en kwam eraan
en Richard wilde van het bewijs af.
Het spijt me.
Richard.
Dat was om te ontsnappen. Als hij bedreigd wordt, kan hij weer doden.
Ik moest iets doen.
Dus er loopt een Replicator rond op Aarde?
Dat klopt.
- Hoe lang al? - Hij is drie weken geleden ontsnapt.
We proberen hem op te sporen, maar dat is nog niet gelukt.
Hij kan overal zijn.
Laat je handen zien. Handen omhoog.
Sir, het pand is veilig. Hij was de enige hier.
Kolonel Sheppard en Ronon natuurlijk.
- Hoe hebben jullie me gevonden? - Met een beetje hulp.
- Ava. - Het spijt me, Richard.
Ava. Mijn god. Weet je wat je gedaan hebt?
Ik had geen keus. Dit kon niet langer doorgaan.
Ik had de situatie onder controle.
Je projectje heeft twee van je mensen gedood,
en hij loopt vrij rond.
- Je hebt niets onder controle. - Het was zelfverdediging.
Als hij niet bedreigd wordt, doet hij niets.
Doordat wij hem zullen vinden
en neutraliseren, en jij gaat ons helpen.
Apollo, we zijn klaar.
Oké.
Geef me eerst de toegangscode voor de bestanden die we hebben gevonden.
Ik dacht het niet.
We komen er toch wel achter.
De hele directory is gecodeerd met een 448-bits symmetrisch algoritme.
Succes.
- En u? - Ik heb haar de code nooit gegeven.
Het was voor haar eigen veiligheid.
Kijk,
ik zal meewerken,
zolang ik hem in mag rekenen.
- Vergeet het maar. - We hebben het hier
over een ontzettend geavanceerd en waardevol stuk technologie.
Uw kans is voorbij, nu ben ik.
Gaat u ons helpen dit ding op te sporen, of niet?
- Ik help u wel. - Ava...
Wees even reëel, Richard. Hij is daar alleen.
Hij is niet geprogrammeerd voor normale sociale interactie.
Wat gebeurt er als iemand hem bang maakt of in een hoek drijft?
We kunnen niet langer wachten.
Kolonel Sheppard.
Bates.
Jullie kennen elkaar?
Ja, Bates werkte op Atlantis toen we daar net kwamen.
Vocht met een Wraith en kreeg rake klappen.
Hij versloeg me, maar ik heb hem ook geraakt.
- Hoe gaat het? - Ronon.
- Zit je bij de NID? - IOA.
Na mijn eervol ontslag bij de luchtmacht
nam de IOA contact met me op.
Er kwam een nieuwe divisie
voor bedreigingen op aarde
en dat paste wel bij mij.
- Goed je weer in actie te zien. - U ook, sir.
- Zo hoef je me niet meer te noemen. - Oude gewoonte, hè.
- Hoe is het met de gevangenen? - Zij werkt mee.
- En Dr. Poole? - Niet echt.
Kan de opsporing zonder hem?
Er werkt al iemand aan.
Stom noodnummer.
Ik had die telefoon nooit op moeten nemen.
Kom op, zo erg is het niet.
Dat was mijn eerste vakantie in drie jaar.
Twee weken, all-inclusive.
Zee, zon en kleine bikini's zo ver je kon kijken.
En toen straalden ze me op vanuit de hotelkamer.
Ze hebben je een dienst bewezen. Gebruik de volgende keer zonnebrandcrème.
Probeer het nog eens.
Het werkt.
Deze sensortechnologie is geweldig. Buitenaards?
Sorry. Ik hoor hier niets van te weten.
Hé, ik krijg een signaal binnen.
Eens kijken of ik kan inzoomen.
Daar moet hij zijn.
- Hoe groot is dat gebied? - Ongeveer vijf blokken.
Sluit het af, haal iedereen weg.
We noemen het chemische verontreiniging.
Ik moet weten wat dit is.
Welke capaciteiten heeft dit ding?
Snelheid, kracht, behendigheid, op bovenmenselijk niveau.
Tactisch? Ontsnappen, ontwijken?
Heeft het militaire training gehad?
Ik ging niet over dat deel van de programmering.
Ik heb een paar rotdagen gehad, dus ik begin mijn geduld te verliezen.
Wat je kunt doen om dit makkelijker te maken
kan ook gunstig zijn voor jou.
Wanneer, tijdens de rechtszaak?
Voor een rechter en jury van mijn gelijken? Dat gebeurt niet.
Ze stoppen me in een diep en duister hol in Gebied 51,
voor altijd vergeten,
en wat ik nu zeg of doe zal geen verschil maken.
Misschien niet voor jou.
Maar het meisje dan?
Ze wist niet dat de technologie illegaal was.
Ze is onschuldig.
Zoals je al zei, er komt geen rechtszaak.
- Maar ze helpt jullie. - Niet goed genoeg.
Wat wordt het, Doc?
Oké. Waar beginnen we?
Nou, Doc?
Hij staat in de defensieve modus. Hij verschuilt zich.
Hij zit waarschijnlijk waar de minste mensen zijn.
Dat is dit pakhuis. Het staat al maanden leeg.
Het bedrijf ging failliet.
Deze hebben jullie niet nodig.
Hij is ontworpen
om de anti-Replicator-technologie te kunnen weerstaan.
Wat gebruiken we dan?
Zonder de basismaterialen
kan hij zichzelf maar beperkt repareren.
Maar als jullie hem per se willen beschadigen,
zijn conventionele wapens goed,
hoewel er veel vuurkracht nodig is.
Hebben we. Wat doet hij als hij ons ziet?
Hij zal jullie zo lang mogelijk ontwijken.
Hij valt alleen aan als laatste redmiddel.
Oké, luister goed.
We doen dit in één keer goed. We vormen teams van twee.
Jullie moeten hem vinden.
Je valt hem niet aan.
Je geeft zijn positie door.
We werken samen en drijven hem in een hoek,
en dan
geven we alles wat we hebben
om hem te verslaan. Kom op.
Dr. Poole, u gaat met mij mee.
Nee, ik ben al voorzien.
Hoe gaat het?
- Wat een rotweek. - Ja.
- Wat is er? - Daar is hij.
Kolonel Sheppard, hoort u mij?
Ga je gang.
We zien het doelwit. Hij verschuilt zich in een gebouw
zo'n 90 meter ten oosten van mijn beginpositie.
Zo te zien is hij alleen.
Blijf daar. We zijn er zo.
Begrepen. Bates uit.
Hallo?
Het is goed.
Je kunt naar buiten komen.
Ik kom je helpen.
Mooi.
Luister naar me.
Er zijn mannen naar je op zoek.
Het is goed. Ze zullen je geen kwaad doen,
zolang ik hen ervan kan overtuigen dat je geen bedreiging vormt.
Hoe heb je me gevonden?
Je nanieten geven een energiesignaal af.
Dat konden we traceren. Daarom kun je nu niet meer vluchten.
Je moet doen wat ik zeg.
Je moet jezelf uitschakelen.
Dat heb je al vaker gedaan, in het lab.
En ik was er altijd om je weer in te schakelen.
Dit is niet anders.
Je moet me vertrouwen.
Alles komt goed.
Het spijt me.
Apollo, dit is Sheppard.
Agent Bates moet meteen worden opgestraald.
Waar is Dr. Poole?
Hé. Hier.
Hij is dood.
Lee, hoor je me?
Ja, ga je gang.
We hebben een probleem. Poole is dood.
Volg je de Replicator nog?
Ja, wacht even.
Ik heb hem. Hij gaat naar het zuiden.
Hij is... Wow.
- Wat? - Het signaal is weg.
- Shit. - Ik deed niets. Hij verdween gewoon.
Haal hem terug. Ronon en ik gaan achter hem aan.
Het spijt me, sir.
Het mocht niet, maar hij kwam uit het niets.
Hij raakte ons voor we het wisten.
Het komt wel goed, Sergeant, houd vol.
Zorg goed voor hem.
Tot zover het ontwijken.
Hij is wanopig, hij weet dat hij klem zit.
Dit is Sheppard.
Nieuw plan. Trek je terug en vorm een verdedigingslinie.
Ronon en ik jagen hem naar buiten.
Kom op.
Zuidoost, naar het water.
Begrepen.
Niet schieten.
Het gebied twee keer doorzocht.
Nergens te vinden.
Hij kan nu overal zijn.
En het opsporingssysteem?
Dr. Lee werkt eraan, maar de sensoren pikken nog niets op.
Het signaal moet afgeschermd zijn.
Weer terug bij af, dus.
Sorry, jongens. Ik heb de precisie op 200% gezet,
maar ontvang nog steeds niets.
Hoe gaat het met de bestanden uit het lab?
Ik draai een decoderingsprogramma, maar het gaat traag.
Ik moet misschien wat aanpassen.
Richt je daar nu op.
We weten niet of er iets in staat dat ons kan helpen.
Dat weet ik, maar er klopt iets niet.
Hoe bedoel je?
Waarom ging Poole naar binnen en riskeerde hij zijn leven?
Dacht dat hij'm om kon praten.
Zelfs als we dat ding niet zouden vernietigen,
zou Poole voor altijd opgesloten worden.
Misschien wilde hij z'n levenswerk behouden.
Hij wil dat we dat denken, maar ik geloof het niet.
Deze technologie is half gekregen, de rest gestolen.
Nee, hij wilde de Replicator redden
omdat het hem iets op zou leveren.
Ik denk dat hij een koper had,
iemand die hem hieruit kan halen als hij z'n waar levert.
Ik ken het type. Militair, of ex-militair, waarschijnlijk een kolonel.
Geen generaal, teveel op de voorgrond.
De normale IOA-kanalen helpen niet.
Ze werken in het duister, zonder officiële autorisatie.
Zo is iedereen beschermd.
Dus wat doen we nu?
Dit is een verrassing.
Hoezo?
Twee keer John Sheppard tegenkomen in twee dagen?
Ik zag je niet eens zo vaak toen we getrouwd waren.
Wat kan ik voor je doen?
Ik heb een gunst nodig.
Ik moet zo veel mogelijk informatie hebben
over een project dat "Archetype" genoemd zou kunnen worden.
Mijn bevoegdheid gebruiken om je geheime informatie te geven?
Ik zei niet "kleine gunst".
Weet je hoe hard ik heb gewerkt om te komen waar ik nu ben?
Als ik betrapt word, raak ik alles kwijt.
Dat weet ik. Ik zou het niet vragen als het niet belangrijk was.
Waar gaat het over?
Dat kan ik je niet vertellen.
- Typisch. - Wat bedoel je daar mee?
Ik zie je ruim vier jaar niet,
ik moet mijn baan riskeren,
en je wilt niet zeggen waarom?
Oké. Zo klinkt het inderdaad nogal lullig.
Ik ben blij dat jij dat ook inziet.
Jammer dat je dat niet eerder deed, toen we nog samen waren of zo.
Als ik terugdenk aan al die keren
dat je de telefoon opnam en gewoon wegging,
geen verontschuldiging, geen verklaring...
Misschien ging je wel de wereld rond
op geheime missie naar Somalië.
Ik ben nooit in Somalië geweest.
- Noord-Korea dan. - Dat is een groot verschil.
Ik heb je geheimen toen geaccepteerd, John.
Dat hoef ik nu niet meer.
Oké.
Hoi.
Kolonel.
Ik mocht wat van zijn persoonlijke bezittingen komen halen.
Het spijt me wat er is gebeurd.
Mij ook.
Hij stierf, denkend dat ik hem had verraden.
Dat weet je niet.
Dat is heel vriendelijk, maar dit project was zijn alles.
Misschien betekende jij ook wat voor hem.
Je weet nooit wat mensen denken.
- Zelfs je dierbaren niet? - Vooral die.
Kolonel?
Dit is geen goed moment,
maar ik moet je iets vragen.
- Wat dan? - Wist er nog iemand van dit project?
- Nee. - Niemand die de voortgang controleerde?
Richard en ik waren de enigen met toegang tot het lab.
Had hij contact met iemand? Uit het leger, telefoontjes, e-mail?
Niet dat ik weet.
Oké.
Hoe staat het met de sensoren?
Niet, maar Dr. Lee heeft de code bijna gekraakt.
- Ik dacht dat dat onmogelijk was. - Blijkbaar niet.
- Hoe gaat het? - Ik wilde je net bellen.
Ik heb de bestanden open gekregen.
- Mooi. Iets interessants? - Dat zou je kunnen zeggen.
Personeelsbestanden van Stanton Research.
Dat is Ava Dixons bestand.
Ze heeft afgelopen december een auto-ongeluk gehad, frontale botsing.
Ze is al bijna een jaar dood.
Is hij dood?
Nee, maar hij zal wel hoofdpijn krijgen.
Sheppard.
"Kolonel Sheppard, ik heb dit nooit gewild.
Het spijt me. Ava"
- Dus ze is een Replicator? - Daar lijkt het wel op.
Er zijn twee blauwdrukken, één man en één vrouw.
- En de sensoren? - Niets.
Ze schermt haar energiesignaal af, net als die andere.
Maar zij kwam naar ons. Waarom hield ze haar mond niet?
En doodde ze de bewaker niet?
Een Replicator met een geweten?
Haar programmering is anders dan die van de andere.
Hij is een militair model, zij is ontworpen voor sociale interactie,
simulatie van emoties, empathie.
Hij bouwde haar als vervangster van een dode vrouw uit zijn verleden.
- Betekent dat dat ze niet kan doden? - Onwaarschijnlijker, niet onmogelijk.
We moeten beide hebben. Nog iets nuttigs?
Tot nu toe niet veel.
Kolonel Sheppard, hoort u mij?
Dit is Sheppard. Ga je gang.
Een spoedbericht, sir, via Peterson.
Je bent goed in dit hele spionage-gedoe.
Geleerd van de beste.
Dit is alles wat ik kon vinden over Archetype.
Het is niet veel, maar niemand wil er iets mee te maken hebben.
Ik sta bij je in het krijt.
Als je dat maar weet.
Grappig, toen wij nog samen waren,
vond ik het vreselijk
dat je niet kon zeggen waar je heen ging of waar je mee bezig was.
En nu, zo af en toe,
zie ik Grant op dezelfde manier naar mij kijken.
Toen ik aan het rondneuzen was,
heb ik ook wat vragen over jou gesteld.
Misschien niet zo'n goed idee.
Die indruk kreeg ik al.
Ik heb mensen eerder dicht zien klappen, maar nog nooit zo snel,
en wat je ook doet, het is in ieder geval groots
en ik denk ook heel gevaarlijk.
Ik wil alleen dat je voorzichtig bent.
Je kent mij.
Ja.
Dat is nu net het probleem.
Tot ziens, John.
Ze had gelijk. Het is een heleboel niets.
Laboratoriumeisen, geheimhoudingsverklaringen...
Dit is een spannende.
Een herinnering aan het personeel
dat de zuidelijke parkeerplaats opnieuw bestraat wordt.
- Wacht even. - Wat is er?
Het is een vrachtbrief met instructies voor de aflevering
van voorgemonteerde metselwerkpanelen bij een pakhuis in Reading.
En?
En? "Voorgemonteerde metselwerkpanelen"
was ons wachtwoord 'n paar maanden geleden
om ladingen neutronium aan te duiden.
Neutronium is het basiselement voor nanieten.
Jullie hebben hem beschadigd, hè?
Voor volledig herstel heeft hij dit nodig.
- Gaat hij naar dat pakhuis? - Precies.
Als hij weet waar het is.
Iets anders hebben we niet.
- Goed punt. - Ik laat de boel bewaken,
en als hij komt, weten we dat.
Dit is misschien onze laatste kans.
We moeten hem verslaan.
Het zal niet makkelijk zijn.
In een film zouden we hem in een vat gesmolten staal dumpen,
of in een vulkaan.
De vlammen waar hij vandaan kwam.
Waar heeft hij het over?
Dat is een goed idee.
- Echt? - Echt?
Sheppard, dit is Apollo. We zijn zover.
Begrepen.
Weet je zeker dat hij komt?
De IOA heeft hem vlakbij gezien.
En als hij hen heeft gezien?
Bates, zie je al iets?
Nee. Alles rustig.
Geduld. Hij komt wel.
Je had je er niet mee moeten bemoeien.
Nu.
Wat is er gebeurd? Waar is hij?
Een lage omloopbaan rond de aarde.
Terugkeren in de atmosfeer is verschrikkelijk.
De IOA laat haar niet zomaar gaan.
Als ze was weggebleven, hadden we haar nooit gevonden.
Ze is hier naartoe gekomen om ons helpen.
Ik weet het.
Ze is een machine.
We zijn allemaal machines, alleen verschillende soorten.
En een andere planeet?
Waar geen mensen zijn, waar ze geen kwaad kan.
Dat is geen echte beloning.
De IOA laat haar de aarde toch niet verlaten.
Ze kan bij Stargate Command werken. Ze zou heel waardevol zijn.
Ze zou een constante bedreiging zijn.
- Dat weten we niet. - Hij heeft gelijk.
Ze is en blijft een Replicator.
Wat doen we dan?
Hoe bevalt je nieuwe leven?
Het vergt wat aanpassing.
Eén van de voorwaarden
is dat ik geen baan op wetenschappelijk gebied neem.
Ik weet nog niet wat ik ga doen.
Je vindt wel iets.
Ik wilde u bedanken, Kolonel.
Ze hadden me nooit laten gaan
zonder uw hulp.
Je hebt mijn leven gered. Het was het minste dat ik kon doen.
Ik ben een beetje bang.
Deze gevoelens zouden kunstmatig moeten zijn,
maar ze voelen echt aan.
Waar moet jij nu bang voor zijn?
Ik ben nog nooit alleen geweest.
Richard was mijn familie.
Maar goed,
het was aardig van u om even langs te komen.
We zullen elkaar vast nooit meer zien.
Eén ding dat ik heb geleerd in dit vak:
Zeg nooit nooit.
Vaarwel, Kolonel.
En? Hoe was het daarbinnen?
Mooi gemaakt.
Heel overtuigend.
Ik ben blij dat we haar bewustzijn in zijn geheel konden downloaden.
Ze heeft nu een hele virtuele wereld om te ontdekken.
Dat houdt haar wel even bezig.
En wat is er met de rest van haar gebeurd?
Ze hebben de band tussen haar nanieten verbroken,
haar teruggebracht tot basiselementen.
Ze hebben haar gesloopt.
Gaan we nu terug?
Ja. Ga maar vast. Ik moet nog wat dingen regelen.
Kom binnen.
DVDRip: schruers Sync en verbetering: DevilsBackbone